world change when eye meet

 

cut

 

 

ปากร้อนที่ไล่ลงตั้งเเต่ ปาก ปลายจมูก คอ
เลิกเสื้อสีขาวที่เหรินจวิ้นใส่เล็กน้อย ก่อนที่มือของอีกฝ่ายจะไล่ตามร่างกาย

 

 

 

ความรู้สึกวาบหวามที่ไม่คุ้นเคยกำลังเข้าเล่นงานจนเกร็งไปทั้งตัว
ปลายเท้าจิกเเน่นลงกับเบาะโซฟา

 

 

เสื้อที่ถูกปลดออกไปทำให้เหรินจวิ้นรู้สึกได้ถึงลมเย็นๆที่เข้ามาปะทะกับร่างกายอันเปลือยเปล่าของตัวเอง

มันน่าอายนิดหน่อยเวลาที่บแจมินมองเขาด้วยสายตาซุกซนแบบนั้น

เเละในขณะเดียวกันก็ประทับตราความเป็นเจ้าของลงบนร่างกายของเขา

 

แต่อารมณ์ในตัวเขาพุ่งสูงเกินกว่าที่จะหยุด

 

 

มือบางถอดเสื้อเชิ้ตของอีกคนออกเเละโยนลงไปที่ข้างโซฟา
ก่อนจะตามด้วยกางเกงของเหรินจวิ้นถูกถอดออก

 

 

หัวใจเต้นรัวในตอนที่เเจมินยกเขาขึ้นก่อนจะวางลงให้หลังของเขาเเนบไปกับที่นั่งของโซฟา

มือของแจมินที่ถูกเลื่อนมาสัมผัสส่วนนั้นของเหรินจวิ้นทำให้เขาสะดุ้งเบาๆ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นบิดเร้าด้วยความรู้ร้อนรุ่มที่วนอยู่ในท้องน้อย

 

 

เขาเอื้อมมือไปจับไหล่เเจมินเอาไว้เเน่นเหมือนจะบีบเอาไว้ในขณะที่อีกฝ่ายขยับมือเชื่องช้าราวกับจะเเกล้งกัน

 

 

 

ทรมาน…ในแบบที่มีความสุข
เหมือนเขากำลังยืนอยู่บนเส้นกั้นของความจริงกับความฝัน

 

 

จังหวะที่ดูจะเนิบนาบในตอนเเรกถูกเร่งขึ้นพร้อมๆกับเสียงของเหรินจวิ้นที่หลุดออกมา

แจมินออกมาที่มุมปาก ก่อนจะเอื้อมมือมาปัดปอยผมชุ่มเหงื่อที่ปรกหน้า

นิ้วของเขาจะถูกส่งเข้ามาในโพรงปากของเหรินจวิ้นในวินาทีต่อมา
กวาด คว้าน สำรวจไปทั่วอย่างท้าทาย
เช่นเดียวกับลิ้นเล็กที่ทักทายก้านนิ้วสามนิ้วนั้นอย่างไม่กลัวเกรง

 

 

เเละเมื่อเเจมินดึงนิ้วของเขาออกไป สัมผัสวาบหวามจะเปลี่ยนไปเล่นงานเขาจากด้านหลังแทน

เหรินสูดหายใจลึก จิกมือลงไปที่หลังกว้างเเน่น
แจมินสัมผัสเขาอย่างเเผ่วเบา เเต่ลึกซึ้ง

ฮวางเหรินจวิ้นยกสะโพกตัวเองสูงขึ้นเพื่อตอบรับสัมผัสนั้นเป็นอย่างดี

 

 

 

“Jam! F… you!!! I told you to wait for me!”
ชั่วขณะเหรินจวิ้นกำลังจะได้สัมผัสขอบสวรรค์นั้นเอง เเจมินก็ดึงนิ้วของเขาออกไปในตอนที่เจโน่เปิดประตูเข้ามา

 

 

เหรินจวิ้นจับท่อนเเขนอีกฝ่ายเอาไว้เเน่นเมื่อเห็นว่าแจมินทำท่ากำลังจะลุกขึ้น

 

 

นาเเจมินเผยยิ้มที่มุมปากก่อนจะก้มลงจูบร่างเล็กอีกหน
เเจมินค่อยๆช้อนหลังอีกคนขึ้นมาในขณะที่เจโน่ เเทรกตัวเข้ามานั่งซ้อนหลังของเหรินจวิ้น ยกตัวของเขามานั่งไว้บนตักตัวเอง ก่อนจะสอดนิ้วเข้ามาสานต่อสิ่งที่แจมินค้างไว้

 

 

สมองสั่งให้ผลักไส เเต่เหมือนร่างกายเขาจะยิ่งอ้อนวอนสัมผัสที่มากกว่านี้ แรงกว่านี้ ลึกเข้ามากว่านี้

และพร้อมๆกัน แจมินก็ผละริมฝีปากออกจากจูบของเขาก่อนจะใช้มันไล่ต่ำลงเรื่อยๆ
ครอบครองทั้งตัวตนของเขาไว้ด้วยโพรงปาก ก่อนจะรูดขึ้นลงเป็นจังหวะรับกับเจโน่

 

 

สมองของเหรินจวิ้นขาวโพลนเหมือนหิมะ
ร้องลั่นเมื่อนิ้วยาวที่คว้านไปทั่วกดลงถูกจุด
มือบางขยำเส้นผมของเเจมินที่ยังควบคุมเกมส์จากด้านหน้า

 

 

เหรินจวิ้นถูกดันให้ยกตัวขึ้นในขณะที่เเจมินผละออกไปก่อนที่เจโน่จะดันให้เขาชันเข่าบนโซฟา
มันชัดเจน เเละเหรินจวิ้นรู้ดีว่าจะเกิดอะไรขึ้น

 

 

มันไม่ได้รู้สึกเจ็บขนาดนั้นตอนที่เจโน่เเทรกตัวเข้ามา
อาจเพราะเขากำลังมัวเมาอยู่กับจูบของนาเเจมินก็เป็นได้
มือของเหรินจวิ้นสัมผัสที่ริมฝีปากเเละปลายคางอย่างหลงใหล

 

 

ความเจ็บปวดทุกอย่างหายไป เหลือเเต่ความร้อนเเรงตรงหน้าที่เพิ่มขึ้นราวกับไม่มีวันจบ

เจโน่ลีขยับจังหวะให้เร็วขึ้นในขณะที่เขาก็ขยับตัวเองเล็กน้อยเพื่อให้รับสัมผัสได้มากขึ้น

 

 

ทุกความรู้สึก…ถูกกลั่นกรอง เเละพวยพุ่ง
ระเบิดออกมาจากเบื้องลึกที่สุดของเขา

 

 

มือของใครซักคนถูกส่งมาช่วยเหลือเขาในยามที่เขายังล่องลอยในความฝัน
เจโน่ไม่ได้ลดจังหวะของเขาเลยเเม้เเต่น้อย
รู้ตัวอีกทีเขาก็ถูกกระชากกลับมาด้วยมือของนาเเจมินที่กดหัวของเขาให้ก้มลงช่วยเหลืออีกฝ่ายบ้าง

 

 

ทุกๆสัมผัสที่เหรินจวิ้นกำลังมอบให้เเจมินทั้งหอมหวานและน่าหลงไหล
แจมินเงยหน้าขึ้นหลับตาลง หลงทางในจินตนาการจากสัญชาตญาณของมนุษย์

 

มวลความรู้สึกที่พึ่งจางหายไปก่อขึ้น

เพิ่มพูน—- จนเเทบทนไม่ไหว

 

 

 

ไม่นานเหรินจวิ้นก็สัมผัสได้ถึงของเหลวอุ่นที่พุ่งออกมาเติมเต็มช่องทางของเขา บางส่วนไหลลงมาเปรอะเปื้อนตามเรียวขา

เจโน่ลีถึงที่หมายเเล้ว
ในขณะที่เขายังถูกทิ้งให้ลอยค้างอยู่กลางอากาศ

ทันทีที่เจโน่ถอดถอนตัวเองออกไป

 

 
เหรินจวิ้นปืนขึ้นมาบนร่างตรงหน้าเขาอย่างรวดเร็ว

เขาเป็นฝ่ายทิ้งตัวจมดิ่งลงบนตัวของเเจมิน
ขยับขึ้นลงอย่างบ้าคลั่ง

 

 

ใช่— เขาอาจเสียสติไปแล้วจริงๆ

 

 

 

ภาพจากนั้นมันค่อนข้างไม่ชัดเจน
เขาจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเราทำอะไรกับตรงไหนแบบไหนบ้าง
ภาพตัดไปตัดมาเหมือนฟุตเทจที่ยังไม่ได้เรียบเรียง

 

 

พวกเขาเเค่กลืนกินตัวตนของกันเเละกันเหมือนปีศาจที่หิวกระหายในค่ำคืนที่ยาวนานเหมือนนิรันด์

 

 

 

fin

จบเถอะ…../ไหว้ย่อ
#ใส่กุญแจมือตัวเองเเล้วเดินเข้าคุกอย่างภาคภูมิ

อย่าลิมไปเม้น หวีดกันในเเท็กนะคะะะะะ #youthsf

ตอนเเรกนึกว่าจะไม่ทันวันเกิดน้องเเล้ววววว

สำหรับเรื่องต่อไปขอเราเจอกันในโปรเจคโน่เหรินนะเอออออ เรื่องต่อไปจะกลับสายที่เราถนัดเเร้ว ฮืออออ คัทเยอะๆเเบบนี้มันดูดพลังงง

 

 

 

Advertisements